به نام مهربانترین مهربانان


من بهترین درسهای زندگی را در مهد کودک آموختم . چگونه زیسـتن ، چگونه بودن و چگونه اندیشیدن را آنجا یاد گرفتم . عقل و حکمت و دانایی در نوک قـله تحصیلات دانشگاهی نبود ، بلکه در جعبه شن بازی مهــد کودک آرمیـــده بود .


در مهد کودک آموختم که :

   در همه چیز با دیگران شریک شوم .

      ریخت و پاشهایم را جمع و جور کنم .

         وسایلی را که مال من نیست ، برندارم .


از کسی که به او صدمه زده ام ، عذر خواهی کنم .

قبل از خوردن غذا دست هایم را بشــویم .

بدانم که غذای گرم و شیر سرد چقــدر مطبوع است .


          عادلانه بازی کنم .

            به دیگران ضربه نزنم .

              همه چیز را به صاحبانشان برگردانم .

با تــعادل زندگی کنم .

هر روز فقط کمی یاد بگیرم .

 

    هر روز فقط کمی نقـاشی کنم .

      هر روز فقـط کمی آواز بخوانم .

         هر روز فـقـط کـمی بازی کـنم .

            هر روز کـمی کار کنم .


دست دوستـــانم را محکم بگیرم .

وقتی که از خانه بیرون می روم مراقب رفت و آمد ماشیــن ها باشم .

بذر کوچکی را که در فنجان پلاســتیکی کاشته ام آب بدهم .

در مهد کودک معنای احترام به محیط زیست را آموختم ؛


و از همه مهمتر دوست داشتن و شاد زیستن  را یاد گرفتم.